3 ) از امام علىّ بن موسى الرّضا - عليهما السلام - نقل شده است همين كه ماه محّرم آغاز مىشد ديگر آثار سرور در چهرهء پدرم ديده نمىشد و نشانه‌هاى اندوه سيماى او را فرا مىگرفت و اين حالت تا روز عاشورا ادامه پيدا مىكرد كه آن روز ، روز حزن و گريهء او بود و مىفرمود در چنين روزى امام حسين ( ع ) كشته شد : كانَ ابى - اذا دَخَلَ شَهْرُ المحَّرم - لا يُرى ضاحكاً ، وكانَت الكآبَةُ تَغْلِبُ عَلَيه ، حتَّى يَمْضى مِنْه عَشرةُ ايّامٍ ، فاذا كانَ يَومُ العاشِرِ كانَ ذلِكَ اليَوْمُ يَوْمَ مَصيبَتِهِ و حُزْنِهِ و بُكائِهِ ، و يَقول : هُوَ الْيَوْمُ الّذى قُتِلَ فيهِ الحسين ( ع ) . « 1 » 4 ) از امام علىّ بن موسى الرّضا ( ع ) نقل شده است كه مصيبت امام حسين ( ع ) چشمان ما را در اثر ريزش اشك خسته و مجروح كرده است ، و عزيزان ما در ديار كربلا به خوارى در آمدند . مصايب آن روز - عاشورا - آن چنان عميق و ريشه دار است كه ما را براى هميشه غمگين و داغدار كرده است : . . . انَّ يَوْمَ الحسين اقْرَحَ جُفونَنا و أسْبَلَ دُموعَنا و أذَّلَ عزيزنا بِارضِ كَرْبٍ وَ بَلا و اورَثْتَنا الكَرْبَ وَ البَلاء الى يَوْمِ الانْقِضاء . « 2 » 5 ) از امام محمّد تقى ( ع ) نقل شده است كه اگر كسى در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان امام حسين ( ع ) را زيارت كند بيست و چهار هزار فرشته و پيامبر مرسل با او مصافحه مىكنند و اينان همان گروهى هستند كه از پيشگاه خداوند متعال براى زيارت حسين ( ع ) در چنين شبى رخصت مىطلبند ، شبى كه اميد است همان شب قدرى باشد كه تمامى امور بر اساس حكمت الهى سامان مىيابد : مَن زارَ الحسين ( ع ) لَيلَةَ ثلاث و عشرين مِنْ شهرِ رَمضانَ - وَ هى اللَّيْلَةُ الَّتى يُرجى ان تَكونَ لَيْلَةَ القَدْرِ ، و فيها يُفْرَقُ كُلُّ امرٍ حكيمٍ - صافَحَهُ اربَعةٌ وَ عِشرونَ الْفَ مَلَكٍ وَ نَبِىٍّ كُلُّهُم يَسْتَاْذِن اللّهَ فى زيارةِ الحسين ( ع ) فى تِلكَ اللَّيلَةِ . « 3 » 6 ) از امام هادى ( ع ) در فضيلت زيارت امام حسين ( ع ) روايتى نقل شده كه حاكى از پاداش معنوى بى شمارى است كه براى زايران تربت حسينى وجود دارد :

--> ( 1 ) . همان به نقل از امالى صدوق ، ص 128 ؛ بحار الانوار ، ج 44 ، ص 284 و عوالم ، ج 17 ، ص 538 . ( 2 ) . همان ، به نقل از امالى صدوق ، ص 128 ؛ بحار الانوار ، ج 44 ، ص 284 و عوالم ، ج 17 ، ص 538 . ( 3 ) . همان ، به نقل از وسائل الشّيعه ، ج 10 ، ص 370 ، باب 53 از ابواب المزار ، ج 5 .